https://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/ tygodnik, miesięcznik... Mon, 23 Jan 2012 17:47:15 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 https://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/comment-page-1/#comment-27652 ewas Tue, 30 Oct 2007 17:46:02 +0000 http://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/#comment-27652 Jak Ci już mówiłam -Ula też uprawiała nocne życie, a że dziewuszka była zręczna, to sama wychodziła z łóżeczka (zadrzeć nogę, potem na stolik i już... Chociaż zawsze podejrzewałam ją o teleportację...)i łaziła po nas, cichotała, przynosiła bajki, żeby jej włączyć (hym, chyba większa wtedy była od Hani). I tak przez długie godziny. Miesiącami. My raczej nie reagowaliśmy, bo tacy wyrodni jesteśmy, a jak w końcu któreś nie wytrzymywało, to raczej tak niekulturalnie do córeńki się zwracaliśmy... Nic jej nie odstraszało. Aż w końcu stał się cud i Ula postanowiła spać. Sama z siebie. Może Hanię też trzeba przeczekać? PS Znałam kiedś chłopaka, który wybrał sobie studia w 500 km od domu, żeby chociaż raz na dwa tygodnie przespać noc. Miał rocznego synka. Jak Ci już mówiłam -Ula też uprawiała nocne życie, a że dziewuszka była zręczna, to sama wychodziła z łóżeczka (zadrzeć nogę, potem na stolik i już… Chociaż zawsze podejrzewałam ją o teleportację…)i łaziła po nas, cichotała, przynosiła bajki, żeby jej włączyć (hym, chyba większa wtedy była od Hani). I tak przez długie godziny. Miesiącami. My raczej nie reagowaliśmy, bo tacy wyrodni jesteśmy, a jak w końcu któreś nie wytrzymywało, to raczej tak niekulturalnie do córeńki się zwracaliśmy… Nic jej nie odstraszało. Aż w końcu stał się cud i Ula postanowiła spać. Sama z siebie.
Może Hanię też trzeba przeczekać?
PS Znałam kiedś chłopaka, który wybrał sobie studia w 500 km od domu, żeby chociaż raz na dwa tygodnie przespać noc. Miał rocznego synka.

]]> https://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/comment-page-1/#comment-27552 Librarian Sun, 28 Oct 2007 22:44:23 +0000 http://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/#comment-27552 Hmmm - to może tym razem bliżej uroczo namacalnej rzeczywistości. Junior zachowywał się podobnie - budził się i sprawiał wrażenie, że 'mleko ma w dużym poważaniu' - koniec cycatu. Może i miał, ale jakiś nightfoodowy atawizm pozostał - wytrzymałem chyba 2 noce, a potem zaaplikowałem mu (sorki, nie wiem jak to się dokładnie nazywa) takie mleko w proszku dla maluchów w odpowiednim wieku. No i się zdziwiłem, bo mimo tego niby-niezainteresowania cycem i jedzeniem w ogóle, okazało się że rzucił sie na nocną butlę. I tak żłopał to mleko przez jakiś czas. Podobno te proszkowe ekwiwalenty są przez szkraby dłużej trawione, wiec dosypiał na tym paliwie do ranka. Potrwało to jakieś 3-4 tygodnie, potem zaczął przesypiać całą noc. Hmmm – to może tym razem bliżej uroczo namacalnej rzeczywistości.
Junior zachowywał się podobnie – budził się i sprawiał wrażenie, że ‘mleko ma w dużym poważaniu’ – koniec cycatu. Może i miał, ale jakiś nightfoodowy atawizm pozostał – wytrzymałem chyba 2 noce, a potem zaaplikowałem mu (sorki, nie wiem jak to się dokładnie nazywa) takie mleko w proszku dla maluchów w odpowiednim wieku. No i się zdziwiłem, bo mimo tego niby-niezainteresowania cycem i jedzeniem w ogóle, okazało się że rzucił sie na nocną butlę.
I tak żłopał to mleko przez jakiś czas. Podobno te proszkowe ekwiwalenty są przez szkraby dłużej trawione, wiec dosypiał na tym paliwie do ranka. Potrwało to jakieś 3-4 tygodnie, potem zaczął przesypiać całą noc.

]]> https://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/comment-page-1/#comment-27494 jo Sat, 27 Oct 2007 19:51:29 +0000 http://blog.pucia.com/2007/10/27/sa-dzieci-ktore-nie-spia/#comment-27494 Tak łatwo się zapomina te straszne czasy, może to Cię pocieszy - przecież u nas było to samo. Jeśli dobrze pamiętam pierwsze przespane noce pojawiły się jakoś przed 3 urodzinami Emilki... Zresztą, całe nadal zdarzają się od wielkiego dzwonu, bo do tej pory mała potrafi kilka razy w nocy do nas przyjść... Taki już los rodzica, jak sądzę. Ale teoretycznie jutro śpimy godzinę dłużej :) Tak łatwo się zapomina te straszne czasy, może to Cię pocieszy – przecież u nas było to samo. Jeśli dobrze pamiętam pierwsze przespane noce pojawiły się jakoś przed 3 urodzinami Emilki… Zresztą, całe nadal zdarzają się od wielkiego dzwonu, bo do tej pory mała potrafi kilka razy w nocy do nas przyjść… Taki już los rodzica, jak sądzę.
Ale teoretycznie jutro śpimy godzinę dłużej

]]>