PS. Zuzka uśmiecha się radośnie do znalezionego na podłodze ziarenka dmuchanego ryżu.

Pewnego dnia przyszedł do mnie mail i powiedział, że na moim koncie w PayPal została dodana karta. Zdziwiłam się, bo nie dodawałam, przeprowadziłam szybkie śledztwo, nie uzyskałam żadnej wiedzy w temacie nowej karty, zatem, podejrzewając „nieautoryzowany dostęp do konta” – zmieniłam hasło i poszłam spać. A na drugi dzień wykonałam głupotę, za którą zostałam srogo ukarana, mianowicie zadzwoniłam do serwisu PayPal i zgłosiłam problem. Że o co chodzi i czy ktoś mi to może wyjaśnić. Pierwsze, co mi wyjaśniła pani na infolinii, to to, że właśnie niniejszym, zgodnie z procedurą bezpieczeństwa i dla mojego dobra, blokuje mi konto. Po drugie wyjaśniła mi, że żeby zostało odblokowane – muszę wykonać rozmaite czynności, w tym przesłać im kopię swojego dowodu osobistego oraz, uwaga, rachunku, na którym widnieje „Pani nazwisko i adres dokładnie w takiej formie, w jakiej pojawia się na koncie PayPal”. Nie otrzymuję takich rachunków. Czy może być książeczka ubezpieczeniowa? Może być. Wysyłam książeczkę. Otrzymuję maila, że nie, nie może być. Dzwonię. Otrzymuję propozycję udania się do najbliższej komendy policji i uzyskania od nich potwierdzenia adresu (a że spiszą go sobie z dowodu osobistego, bo skąd niby mieliby mieć, to już mało istotne). W końcu odnajduję swoje nazwisko i adres na fakturze z UPC, wysyłam, czekam.

I się doczekałam:

Po przeanalizowaniu Twojego konta PayPal zdecydowaliśmy, że jego działalność związana jest z nadmiernym ryzykiem i chcielibyśmy przerwać nasze stosunki handlowe w sposób najmniej zakłócający funkcjonowanie Twojej firmy.

Że co przepraszam? Oczywiście mail z automatu, bez podpisu, z adresu, na który nie można wysłać odpowiedzi. Kolejny telefon z prośbą o łaskawe wyjaśnienie, co ja im zrobiłam. Okazuje się, że zrobiłam im to, że połączenia na moje konto przychodzą z różnych adresów IP, w związku z czym stanowię potencjalne zagrożenie i do widzenia pani. Co z tego, że 80% internautów w Polsce ma zmienne IP, co z tego, że mam prawo łączyć się do własnego konta z dowolnego miejsca i adresu, co z tego, że to nie ma kompletnie nic wspólnego ze sprawą od której się zaczęło. Pan na infolinii oczywiście rozumie moją frustrację, oczywiście przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia do działu jakiegoś tam, oczywiście jest mu przykro.

I oczywiście po paru godzinach przychodzi mail, że decyzja jest nieodwołalna i cześć. Wyjaśnienie? Uzasadnienie? Hehe.

A najgorsze nie jest to, że mi uniemożliwili szybkie płatności, bo jak można gdzieś płacić PayPalem to przeważnie można i kartą i kij im w piasek. Ale to poczucie bezsilności w zderzeniu ze ścianą absurdu i biurokracji…

PS. W ramach odpowiadania na komentarze dodam, że nie miałam hasła „madzia1″, nie zostawiłam hasła przyklejonego na post-icie na monitorze w pracy, nie udostępniałam hasła nikomu i nie weszłam na stronę PayPal klikając w linka w przesłanym mailu, tylko normalnie wpisując adres w przeglądarce – a ta dodana karta tam rzeczywiście była.

Mamusiu! Wydrukuj mi obrazek z internetu! Pieska! Z miską! Tak napisz: pie-sek-zmi-ską! Nie, nie taki! Żeby w zębach trzymał! O, jest!

I wylazła jej wreszcie górna jedynka!!

Gdzie człowiek wejdzie, to znajdzie coś ciekawego.

A może jestem dziś po prostu trochę załamana, bo myślałam, że już będzie trochę lepiej, a znowu jest gorzej i Zuzka pół nocy nie śpi i płacze.

Co się robiło w takim wypadku w erze przedinternetowej? Szło się do sąsiadki po przepis i pożyczyć drożdże?