Mają być fakty mało znane i nieistotne, super. No to jedziem z tym koksem.
1. Byłam w życiu tylko na jednej zbiórce harcerskiej, właściwie zuchowej. Nie mam pojęcia, czemu nie poszłam na kolejne. Wygląda na to, że już od podstawówki miałam awersję do działalności zorganizowanej.
2. Od dziewiątego roku życia piszę pamiętnik. Nie wiem, gdzie są pierwsze zeszyty, zresztą i tak nie chciałabym ich przeczytać. Nikt by nie chciał
3. Uwielbiam gofry z bitą śmietaną i owocami, a najlepsze gofry rosną na promenadzie w Ustce, w hotelu Dajana. W Ustce spędzałam jakiś czas w prawie każde wakacje, bo mieszka tam moja ciotka, i mam do tego miasteczka ogromny sentyment. Dobre gofry są również w Pobierowie.
4. Okropnie mnie irytują ludzie sprzedający na allegro, którzy nie potrafią zrobić już nie mówię, że porządnego, ale chociażby minimalnego opisu, a zdjęcia dają takie, że no, że nic nie widać. Po cholerę wystawia, jak najwidoczniej nie chce sprzedać? Mam sobie wróżyć, jakie wymiary i kolor ma ta szmata, co się majaczy na fotce?
5. Zawsze lubiłam wróbelki, bo są takie śliczne, małe i skaczące. I zawsze, jak z moją przyjaciółką Joanną chodziłyśmy po mieście i ja mówiłam „O, wróbelek”, to ona się wkurzała, bez sensu A teraz jest w Irlandii i co jej mogę powiedzieć… o, wróbelek? Jak nawet internetu nie ma w domu?

I do tablicy wywołani:
Siena
Kasza
Cube
Bili
pandi – mogą być fakty kulinarne
Już czuję, że nie będzie pan zadowolony, nie będzie pan zadowolony… ;>

W moim przypadku ta lista przekroczyła dzisiaj 80 linków! Czy to przegięcie? Marnowanie czasu? Wyjaśnię dlaczego nie…

Kiedy jakiś czas temu rozpoczynałem korzystanie z Newsgatora (agregator kanałów RSS), nie przypuszczałem, że nazbiera się tego tyle. Gdyby ktoś wówczas zapytał mnie czy da się żyć z osiemdziesięcioma kanałami, odpowiedziałbym „Jasne, nie robiąc nic innego, poza czytaniem”.

Spróbujcie śledzić 80 serwisów WWW, tak, by być z każdym na bieżąco. W klasyczny sposób, czyli wchodząc na każdą ze stron i patrząc co nowego, zajmie to ogromną ilość czasu! Po pierwsze, na 70% z nich nie będzie nic nowego, poza tym każdy z nich jest inny, jeśli chodzi o układ, typografię itp., więc takie skoki są mocno męczące. Dzięki agregatorowi, udaje się wszystko znacznie przyspieszyć. Przede wszystkim dba on za nas o sprawdzenie nowości, a jeśli już jakieś są to prezentuje je wszystkie w identycznej formie i typografii. Znakomicie to przyspiesza i ułatwia przeglądanie. Można powiedzieć, że tak naprawdę czytamy tylko jeden serwis, za to duży.

Co to znaczy duży? Jeśli założyć, że każdy z moich osiemdziesięciu dostawców publikuje po jednym newsie na dobę, to muszę poradzić sobie z tyloma postami. To niepoprawne założenie. Przede wszystkim nie każdy publikuje dzień w dzień. Robi to mniej niż 20% wszystkich serwisów. Ale wśród nich są i takie, dla których liczba czterdziestu postów dziennie to żaden problem. Jest ich zaledwie kilka. Ostatecznie dostaję więc minimum 100 postów na dobę. – Jak to wszystko przeczytać!? – zapytacie.

W większości nie trzeba. Nigdy nie jest tak, że interesuje nas wszystko co „wydawca” opublikuje. W przypadku moich ulubionych blogów gadżetowych (Engadget, Gizmodo), które generują przynajmniej po 30 postów na dobę, najważniejsze są nagłówki i zdjęcia. Stosuję tu technikę szybkiego skanowania treści, dzięki czemu w minutę, dwie, jestem w stanie przetrawić podaną mi treść i co ciekawe, nie czuć niedosytu. Z większością prywatnych blogów nie jest już tak łatwo, ale też rzadko który produkuje więcej niż jeden wpis na dobę. Wychodzi zatem na to, że skanuję około 80-100 postów dziennie, a czytam kilkanaście, może dwadzieścia.

A co czytam?

Udało mi się dzisiaj podzielić wszystkie serwisy na kategorie, dzięki czemu dowiedziałem się co czytam. Okazało się na przykład, że aż 25% to blogi nie związane zupełnie z branżą (czyli pracą, ale także zainteresowaniami) – to w większości blogi przyjaciół lub znajomych, a czasem całkiem obcych osób, za to ciekawie piszących. Wymyśliłem właśnie, że z każdej kategorii coś zarekomenduję, więc tutaj polecam: Internetowy Obserwator Mediów oraz Ciężkie dni czyli mały r. w wielkiej korporacji.

Dalej już mamy rzeczy bardziej branżowe. Większe serwisy newsowe zajmują 17% mojej listy. Dwa najlepsze opisałem wyżej, więc teraz polecę tylko TechEBlog. Dział, który nazwałem „E-commerce, media” to 16% moich linków. Szczerze polecam blog Pawła Tkaczyka i E-commerce, ebiznes…. Kolejne 25% to grupa „Programowanie, design”, gdzie ulubionymi przeze mnie pozycjami są niezwykle kompetentne i rzeczowe serwisy A List Apart oraz Web Design From Scratch.

Zostały mi już tylko dwie kategorie. „Planowanie, zarządanie” jest najnowsza, ma zaledwie 5 blogów, czyli 6% udziałów. Na pewno będzie rosnąć, bo tę dziedzinę zaczynam poznawać, a z czasem całkowicie się na niej skupię zawodowo. Na pewno pomogą mi w tym blogi Marka Rafałowicza i Ksawerego Skowrona. Na koniec zostawiłem coś co nazwałem sobie „Nudzenie o wszystkim”, czyli blogi nieeksperckie, w większości powielające newsy z dużych serwisów, ale wnoszące czasem coś wartościowego od siebie (inaczej, po co je czytać!). Wyróżnię blog Zbyszka Branieckiego (taki osobisto-zawodowy) oraz Belloisa.

Żeby podsumować ten najdłuższy jak do tej pory artykuł w naszym blogu, powrócę do pytania z początku. Czy to wszystko nie jest stratą czasu? Odpowiedź oczywista: nie jest. Większość czytanych przeze mnie blogów dość ściśle wiąże się z moim zawodem, a dzięki temu, że dostaję tematy aktualne, jestem na bieżąco z branżą. Część serwisów jest dla mnie źródłem z którego czerpię inspiracje, lub rzetelną fachową wiedzę. Tego nie można nie doceniać.

Zarejestrowani użytkownicy wpisują do systemu książki, których już nie potrzebują i które mogą oddać. Jeśli ktoś „weźmie” taką książkę – dostajemy punkt, za który z kolei możemy wybrać sobie to, co nas interesuje. Przy samej rejestracji dostaje się punkt gratis, na start, a później można też dostać punkty za polecanie serwisu innym osobom.
Serwis jest dość nowy, w tej chwili „do wzięcia” jest ok. 600 książek, ale szybko ich przybywa. Pojawiają się też nowe funkcje, dodatki – administratorzy serwisu komunikują się z użytkownikami przez forum i wprowadzają na bieżąco zmiany.

Mam nadzieję, że serwis się rozwinie, bo idea jest ciekawa i liczę na to, że będzie się tam pojawiać coraz więcej książek. Dlatego zapraszam do rejestracji – ale proszę najpierw dać mi znać, to wyślę zaproszenie

Someone should tell some people, that tagging is not a business model. It’s a feature.

(Ktoś powinien powiedzieć pewnym ludziom, że tagowanie to nie model biznesowy. To cecha.)

Jeśli to zdanie choćby częściowo podsumowuje zjawisko Web 2.0 to ja się pod nim podpiszę. Jestem codziennie zaskakiwany newsami z TechCruncha o kolejnych start-upach zbierających miliony dolarów tylko dlatego, że pokazały kilku gościom w garniturach betę serwisu grupującego [wstaw dowolną dziedzinę] bazując na tagowaniu. Chyba mam dosyć

Już dziś zapraszam do kolejnego odcinka, w którym pandi będzie uczył się robić pizzę.

Zobacz: jedzonko pandiego

Autorzy tego systemu wykupili licencje na ponad 300 tys. utworów nagranych w ciągu ostatnich 50 lat i przeanalizowali je wszystkie pod kątem rytmu, brzmienia, gatunku muzycznego, użytych instrumentów, głosów, harmonii i wreszcie samego ich odczuwania. Bardzo skomplikowane algorytmy matematyczne stojące za taką analizą pozwoliły osiągnąć niesamowity efekt. Możemy bowiem kazać Pandorze znaleźć muzykę wykonawców grających podobnie do naszych dawno już osłuchanych idoli i, uwierzcie mi, efekt będzie bardziej niż zadowalający. A jeśli nasz idol tworzy zbyt różnorodne kompozycje, możemy przeszukać bazę pod kątem podobieństwa do tylko kilku z nich.

Trzeba jednak pamiętać, że Pandora to radio. Co prawda prawdziwe radio XXI wieku, ale jednak z ograniczeniami. Nie pozwala nam bowiem (ze względu na licencje) cofać się do poprzednio odegranych utworów, przewijać bieżącej piosenki oraz nie pokazuje co czeka do zagrania. Mamy jednak możliwość zatrzymania odtwarzania na dowolnie długi czas, widzimy jakie piosenki zostały już dla nas zagrane, a do tego stream jest 128-bitowy, czyli w bardzo przyzwoitej, jak na radia internetowe, jakości.

A wszystko to za jedyne $36 rocznie, co w normalnym kraju jest stawką za dwie-trzy godziny pracy Chłopaki w firmie już szykują się do wykupienia abonamentu (nawet pandi przyznał, że mógłby zapłacić… serio!). Ja chwilowo już trzeci dzień korzystam z darmowej godziny próbnej przysługującej każdemu, ale być może zdecyduję się na pełną subskrypcję.

Zobacz: www.pandora.com

1. Mała firemka kosmetyczna (a jak) Herba Studio. Jest sobie stronka, jest tam możliwość zamówienia kosmetyków (ceny atrakcyjne, sposób płatności już mniej), jest oczywiście opcja „Napisz do nas”:
   

   Jeśli chcesz wyrazić swoją opinię lub uzyskać więcej informacji na temat wyrobów Herba Studio proszę wypełnij ten formularz.

   Wypełniłam, zadałam proste pytanie – gdzie można w naszym pięknym mieście kupić ich produkty (w sklepach jest wyłącznie balsam do ust, a ja bym chciała np. lawendową wodę do ciała, a co). Na odpowiedź czekam od miesiąca. Pewnie, co im tam ktoś, kto chce kupić od nich parę rzeczy…

2. Wymieniony wcześniej Salonik.com.pl Również zapraszają do kontaktu, również wysłałam zapytanie. Tydzień temu.
3. Strona internetowa Media Markt. A jakże, Kontakt – adresy, telefony. Mail wysłany w kosmos, zero reakcji.

No to ja się pytam po co te adresy tam są? Żeby klient mógł również przez internet poczuć się olany? Jako osoba zawodowo odpisująca na maile, na dodatek w tempie ekspresowym i ze szczegółowością zatrącającą o paranoję, jestem zapewne na tym punkcie przeczulona. Ale jednak…

Tygodnik Wprost i www.money.pl zrobiły ranking sklepów internetowych, na który się rzuciłam – zawsze to parę fajnych adresów. No niestety, spotkało mnie rozczarowanie. Oczywiście w kategoriach Książki czy Muzyka na pierwszym miejscu jest Merlin i nic dziwnego. Ale już sklepy wymienione w kategorii Zdrowie i uroda to chyba jakaś pomyłka. Na pierwszym miejscu: Kosmetyki Online. Design ubogi, sklep zrobiony na szablonie, wyszukiwanie żałosne, asortyment dziwnie ograniczony. Dlaczego to coś zostało uznane za najlepszy sklep kosmetyczny? Niestety, w opisie metodologii badania nie znalazłam odpowiedzi na to pytanie.
Przeglądam dalej listę, na 17 miejscu wreszcie sklep z jakimś sensownym asortymentem (Salonik.com.pl), ale gdzie jest np. esentia, o wiele bardziej rozbudowana, z promocjami, zróżnicowanym towarem itd?! Siakiś dziwny ten ranking. Moja koleżanka Asia twierdzi, że wszystkie rankingi są opłacone i ustawione, co najmniej jak polska liga piłki nożnej. A ona się zna, bo pracuje w agencji reklamowej Tylko skąd takie Kosmetyki Online miałyby kasę na przekupienie Wprosta i money.pl?

Zobacz: Stargate w Wikipedii
Dodatkowo polecam: The Stargate Technology Center